Połączenia

' straszę was żeby zapomnieć

jak bardzo się was boję
omijam was sztucznie obojętny
i smaruje wasze mięso balsamem
przed spojrzeniem okrutnym
i kask zakładam na głowę
mam ręce na wierzchu
i kości na wierzchu
więc wychodzę na ulicę
i nie wiem co jest dla mnie dobre 

mam przyjazną materię
i jem węglowodany
i duże ilości bakterii
powodują że jestem spokojny
moje serce bije równomiernie
regulowane manualnie
180/200
połączenia wewnętrzne są bezpłatne
i zaraz przyjedzie milicja 

ona chce kogoś kochać
więc włącza przycisk zapachów
wplątując w swe włosy powietrze
zsuwa się w dół po łańcuchu marzeń
i bardzo chciałby zjeść
z mej głowy gumową piłkę
jej ręce mnie parzą
i oczy mnie parzą
więc zaczekam chwilę
uśmiechnij się i zabij mnie 

kolejka z dzieckiem
w poprzedniej kabinie
zgniata kobietę
kierowca wpatrzony w zdjęcie żony
o niczym nie wie
sto metrów zostało do przepaści
nie jestem taki wyluzowany
choć wszyscy wokół uśmiechają się
tak jak bym chciał
...i tak jak ty... '

KDZKPW <3

http://www.youtube.com/watch?v=DvXDwgo8TaM&feature=kp

so close

idzie wiosna

blisko

uśmiechnięci

nie twoja wina

a jeśli tylko będziesz chciał

...

milion gwiazd

chcę tylko

i nie wiem już

z nimi stoję

może idę tam

~E.Dobrogowska

cicho

,Nagle tak cicho zrobiło się w moim świecie bez Ciebie'

tą zimą, czasem złym i szarym

tą chwilą

- potrzebującą 

łasą na komplementy, emocje, wrażenia

co poruszą, wciągną, dadzą sen i marzenia..

Bo jedyne co wiem, 

że przyjdzie także po mnie,

- ostatnią leniwą niedzielą

czarny, bez twarzy, życia

zegarmistrz  

~Ewa Dobrogowska

Wake me up when the winter ends...

zaufaj i zaśnij

hipokryci 
w nas 
ukryci

mówią nieprawdę

są źli
nie oni 
to wciąż my

~Ewa evqa Dobrogowska 

karuzela

Na karuzeli życia
Dzień noc świt zmrok
Jak dzieci, 
Beztrosko 
Tracimy siebie
Łapiemy oddech
~Ewa Dobrogowska

~

Trzaski. Piski. Wrzaski.
Był czas. Było lato. Byli..
Mało słów. Małe smutki.
Słodko-słony deszcz.
Otwarte zmęczone oczy. Spuchnięty nos.
Wybory, trudne, bez wyboru.
Różne..
Kierunki. Drogi. Wspomnienia.
Strach. Radość. Zmiany.
Pętla czasu.
Nadzieja. Wiara.
Niczego nie żałuj.
   ~Ewa Dobrogowska 

!

   'Już nie jestem małym szarym pytajnikiem

Wielkim żółtym wykrzyknikiem jestem dziś '

kinderki

'  pracownia, 2 lipca, piątek 23:59
Zamknęła starą, ulubioną książkę, lubiła do niej wracać, przymknęła oczy, nasłuchiwała. Wszechobecna cisza, melodyjny spokój poszedł w niepamięć, gdy usłyszała stukanie.. Gdzieś, na dole, w ciemnym, smutnym mieszkaniu, które po śmierci jej jedynego przyjaciela i wiernego towarzysza, kota Ramzesa, było jeszcze bardziej odpychające. Z niepokojem i szczyptą ciekawości, spokojnie skradała się w stronę dźwięku. Gdy nic nie zastała w holu, z którego dochodził odgłos, a teraz przemieścił się w stronę łazienki, poczuła ciarki na plecach i jeżenie się skóry na ciele.. Był inny, mniej melodyjny, przypominał jej coś.. Jak zahipnotyzowana udała się w stronę pomruku.. Tak, to był jej kot, wiedziała to, widziała go w miejscu, gdzie swego czasu miał kuwetę.. To On, choć wyglądał jak demon, nie miał oczu, a pisk, wrzask stawał się nie do wytrzymania. Uciekła. Zatrzasnęła drzwi.
Wiedziała, że to wróci, że się nie uwolni, na samą myśl czuła suchość w ustach, nie mogą pohamować łez.. To nie był pierwszy raz, kolejny, ale każdy był inny, trudniejszy do zniesienia. Samotność i brak akceptacji straty Ramzesa doskwierają jej niemiłosiernie, i te wyrzuty sumienia.. Ona, zamknięta w sobie, nieśmiała, smutna, samotna.. ma teraz wyjść? Szukać szczęścia, zmian? Ma zapomnieć, stracić siebie, by coś zyskać? Tak, może to byłoby wyjściem, tak, to na pewno jest wyjście. Ale wyjść jest więcej, mogłaby odezwać się do rodzicielki, z którą przez kłótnie, przez młodzieńczy bunt, nie rozmawia od kilku lat, mogłaby zmienić klimat i pojechać na północ do siostry, kiedyś miały dobry kontakt.. Kiedyś. Kiedyś było inaczej, nie była sama. Szukając możliwości zmian, wyszła z domu, myślała, płakała, karciła siebie w myślach, w końcu zadzwoniła do matki, przeprosiła, to był jej pierwszy krok, pierwszy i najważniejszy, teraz powinno wszystko być lepiej, wyrzuty sumienia przestaną jej dokuczać. Wierzyła, pierwszy raz w coś wierzyła. '
Ewa evqa Dobrogowska